Γόνος πολιτικής οικογένειας, γιος του βουλευτή των Φιλελευθέρων και υπουργού Θεμιστοκλή Τσάτσου και ανιψιός του διατελέσαντος Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου, ο εκλιπών γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και στη Χαϊδελβέργη και το 1960 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ από το 1965 ως το 1968 εργάστηκε ως ερευνητής στο Max Planck Institute. Το 1968 εξελέγη υφηγητής του γερμανικού και αλλοδαπού Δημοσίου Δικαίου και δίδαξε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης, ενώ την ίδια χρονιά εξελέγη υφηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το δικτατορικό καθεστώς όμως δεν του επέτρεψε να διδάξει. Το 1969 εξελέγη καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά δεν διορίστηκε από τη δικτατορία. Εναν χρόνο μετά επέστρεψε ως μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Το 1973 φυλακίστηκε από τη δικτατορία, μετά την κατάρρευση της οποίας, το καλοκαίρι του 1974, συμμετείχε ως υφυπουργός της Ανώτατης Παιδείας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Kατά τη θητεία του θέσπισε τα μέτρα κάθαρσης στα πανεπιστήμια κατά των συνεργατών της δικτατορίας, «αποχουντοποίηση», και πρότεινε τον πρώτο δημοκρατικό νόμο-πλαίσιο για τα ελληνικά πανεπιστήμια. Από το 1980 και ως τη συνταξιοδότησή του ήταν καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάγκεν, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων από το 1988 ως το 1990.
Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής στην Α’ Περιφέρεια της Αθήνας με την Ενωση Κέντρου Νέες Δυνάμεις και στην προετοιμασία του Συντάγματος του 1975 υπήρξε γενικός εισηγητής εκ μέρους όλης της αντιπολίτευσης. Διεγράφη, λόγω διαφωνιών με την ηγεσία του κόμματος, ενάμιση χρόνο αργότερα, συνεχίζοντας την πολιτική του δράση στον νέο σχηματισμό Πρωτοβουλία για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό που στις εκλογές του 1977 συναποτέλεσε τη Συμμαχία. Ακολούθως συμπορεύθηκε με το ΠαΣοΚ και επί δύο συνεχείς θητείες (1994-1999 και 1999-2004) υπήρξε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του κόμματος. Στη δεκαετή παρουσία του στα ευρωέδρανα διακρίθηκε για τις καίριες παρεμβάσεις του σε πολιτικά και θεσμικά ζητήματα και πήρε ενεργά μέρος στην προετοιμασία του Ευρωσυντάγματος.
Born into political families, the son of Liberal MP and minister Themistocles Tsatsos and nephew of Former President Konstantinos Tsatsos, Dimitris Tsatsos born in Athens in 1933.
He studied law in Athens and Heidelberg in 1960 and was named Doctor of Law, University of Athens, and from 1965 to 1968 he worked as a researcher at the Max Planck Institute. In 1968 he was elected professor of German and foreign public law and taught law at the University of Bonn, and the same year he was elected professor of Constitutional Law at the University of Athens. The dictatorship did not allow him to teach. In 1969 he was elected professor at the University of Thessaloniki, but appointed by the dictatorship. A year after he returned as a permanent professor at the University of Bonn.
In 1973 he was imprisoned by the dictatorship after the collapse of which in the summer of 1974, as part of the Higher Education Secretary to the Government of National Unity. During the term of the adopted measures to purge universities by associates of the dictatorship, "apochountopoiisi, and suggested that the first democratic legal framework for the Greek universities. From 1980 until retirement he was Professor of Constitutional Law at Panteion University and Law at the University of Hagen, while he was president of the Union of Greek Constitution from 1988 to 1990.
In the 1974 elections was elected in the First District of Athens with the Union Centre New Forces and the preparation of the 1975 Constitution was the general rapporteur for the entire opposition. Deleted due to disagreements with the leadership of the party and a half years later, continuing his political activities in the new formation Initiative for Democracy and Socialism in the elections of 1977 together constitute the Alliance. Next symporefthike with PASOK and for two consecutive terms (1994-1999 and 1999-2004) was head of evropsifodeltiou party. In the decade presence in evroedrana stood on key measures of political and institutional issues and took an active part in preparing the constitution.
